VOLENDAM
Bij gebrek aan een historisch kerkzegel is einde zestiger jaren besloten om een eigen stempel te maken. Men wilde hierop een unieke afbeelding voor het gebruik op stukken, enz. Archiefonderzoek was echter geen eeenvoudige zaak. Het kerkje heeft meer dan eens te lijden gehad van dijkdoorbraken en, volgens de overlevering, zou tijdens droging van vochtige stukken in een bakkersoven eens een deel verbrand zijn. Om deze reden werd er voor gekozen om met gerbuikmaking van historisch feitenmateriaal, een stempel te laten maken van het kerkje zelf. In het zegel staat de tekst Matthei 4 v.19. De tekst is gekozen uit de Statenvertaling:

1. Ende Jezus wandelende aen de zee van Galilea / zach twee broeders (namelick) Simon / gezegt Petrus / ende Andreas zijnen broeder / het net in de zee werpende: (want zij waren visschers).
2. Ende hij zeijde tot haer / volcht mij na / ende ick zal u visschers der menschen maken.
3. Zij dan terstont de netten verlatende zijn hem nagevolcht.

De tekst van de roeping sprak het kleine aantal Volendammer protestantse kerkleden het meest aan. De ouderen onder hen hadden destijds, voor de afsluiting van de Zuiderzee (1932), veel met vissers te maken gehad. Door het ontbreken van een eigen predikant sinds de Franse Tijd en het kleine aantal leden, werd er een veelvuldig beroep gedaan op de eigen kerkleden. Dit waren vaak eenvoudige leiden, Zij moesten het werk van de kerk, ook in bestuurlijk opzicht, voortgang laten hebben. Daarbij vonden zij vaak steun bij deze tekst.Immers, ook Jezus riep zijn eerste volgelingen op uit de kring van eenvoudige vissers, werkzaam op het Meer van Galilea.